لباس رسمی قاعدهٔ روشنی دارد: هرچه سادهتر، جدیتر. عینک هم از همین قاعده پیروی میکند، با یک شرط اضافه — چون روی صورت است، اولین چیزی است که دیده میشود.
چه چیزی جواب میدهد
- فرم مربعِ نرم یا مستطیلی: خط شانه و یقه را دنبال میکند
- فریم باریک، در مشکی، لاکی یا فلزیِ مات
- لنز خاکستری یا قهوهای تیره، بدون آینهای و بدون رنگ
چه چیزی جواب نمیدهد
- لنز آینهای یا رنگی — در عکس رسمی و در جلسه، هر دو پرحرفاند
- فریم خیلی ضخیم، که چهره را از فرم میاندازد
- و مهمتر از همه: نگهداشتن عینک روی چشم وقتی طرف مقابل دارد حرف میزند
عینک تا درِ اتاق با توست. از آن به بعد، چشمها کار میکنند.
جایی که واقعاً به کار میآید
بیرون از اتاق جلسه: پیادهروی بین دو قرار، ناهار کاری در فضای باز، رانندگی به سمت دفتر مشتری در آفتاب بعدازظهر. اینجا عینک درست، همان چیزی است که باعث میشود سرحال برسی نه خسته.
