یک عینک ارزان میخری، سه ماه بعد لولایش لق میشود، شش ماه بعد لنزش کدر است، سال بعد یکی دیگر میخری. سه تا از اینها، قیمت یک عینک درست است — با این تفاوت که هیچکدامشان یک سال هم دوام نیاوردند.
حساب ساده
عینکی که هر روز تابستان میزنی و سه سال هم میماند، حدود پانصد روز استفاده دارد. قیمتش را تقسیم بر پانصد کن. عدد کوچکی درمیآید — کوچکتر از خیلی چیزهایی که بیفکر میخری.
قیمت را بر تعداد روزهایی تقسیم کن که استفاده میکنی. بعد دربارهٔ گرانبودن حرف بزن.
و چیزی که در حساب نمیآید
اشعهٔ UV روی چشم اثر جمعشونده دارد؛ یعنی هر ساعت آفتابِ بیمحافظ به قبلیها اضافه میشود. عینک تیرهٔ بدون فیلتر از این بابت از هیچ عینکی بدتر است: مردمک در تاریکی باز میشود و نور فرابنفش راحتتر وارد میشود.
پس اولین چیزی که باید بپرسی این نیست که چقدر تیره است؛ این است که UV۴۰۰ هست یا نه. تیرگی، راحتیِ چشم است. UV۴۰۰، محافظت است. این دو یکی نیستند.
کجا خرج کن، کجا نه
- لنز: اینجا کوتاه نیا. پلیکربنات درجهیک با UV۴۰۰
- لولا و اتصالات: جایی که عینکهای ارزان اول از همه میشکنند
- برند روی دسته: چیزی به دوام اضافه نمیکند
