گرما و نور فرابنفش دو چیزند. روز سرد و صافِ بهمنماه میتواند از یک روز شرجی مرداد، فرابنفش بیشتری به چشمت برساند — چون ابر ندارد و خورشید پایین است و مستقیم توی صورتت میتابد.
فصلها، یکییکی
زمستان: خورشیدِ پایین یعنی نور از زاویهای میآید که لبهٔ بالای عینک جلویش را نمیگیرد. برف و آسفالت خیس هم بازتاب میدهند. اینجا فریم بزرگتر و لنز پلاریزه واقعاً فرق میکند.
بهار: روزهای ابریآفتابی، بدترین حالتاند — چون چشمت آماده نیست و ابر جلوی فرابنفش را نمیگیرد. تا هفتاد درصدش از ابر رد میشود.
تابستان: بدیهی است، ولی ساعتش مهم است. بین ده صبح تا چهار بعدازظهر، بیشترین مقدار.
پاییز: خورشید دوباره پایین میآید و رانندگی رو به غروب سخت میشود. اینجا لنز قهوهای یا عسلی کنتراست را بهتر نگه میدارد.
قاعدهاش ساده است: اگر سایه داری، آفتاب هست. اگر آفتاب هست، فرابنفش هست.
یک عینک برای همهٔ سال
- UV۴۰۰ — بدون استثنا، در هر فصل
- تیرگی متوسط (دستهٔ ۳): برای ایران، تمام سال جواب میدهد
- لنز خاکستری اگر رنگها را دستنخورده میخواهی، قهوهای اگر کنتراست بیشتری میخواهی
