در عکسِ بیرون، دو چیز خرابش میکند: چشمِ نیمهبسته از آفتاب، و سایهٔ تندی که زیر چشم میافتد. عینک هر دو را حل میکند و یک خط تیرهٔ تمیز به صورت اضافه میکند که دوربین دوستش دارد.
قاعدهٔ اول: نور از پشت
آفتاب را پشت سرت بگذار، نه روبهرو. صورت در سایهٔ نرم میماند و لنز به جای سفیدیِ آسمان، رنگهای پشتِ دوربین را منعکس میکند.
قاعدهٔ دوم: کمی زاویه
روبهروی کامل، فریم را صاف و بیروح نشان میدهد. صورت را ده تا پانزده درجه بچرخان تا خط دسته دیده شود؛ همان خط است که به عکس عمق میدهد.
قاعدهٔ سوم: تمیزش کن
هیچچیز به اندازهٔ اثر انگشت روی لنز، عکس را ارزان نمیکند. یک بار کشیدن دستمال، قبل از عکس.
- لنز آینهای در عکس گروهی جواب میدهد، در پرترهٔ نزدیک نه
- اگر عکس رنگی و شلوغ است، فریم ساده انتخاب کن
- عینک را بالای سر نگذار — خط پیشانی را میشکند
عینک تمیز، نور از پشت، صورت کمی چرخیده. همین سه تا.
